``လမ္းေကာင္းလမ္းမွန္ကုိ ေ႐ြးခ်ယ္ေလွ်ာက္လွမ္းႏုိင္ပါေစ´´

``You are the captain of your soul and the master of your fate. သင္ဟာ
သင့္အသက္ သင့္ဘ၀ရဲ႔ မာလိမ္မွဴးျဖစ္ၿပီး သင့္ကံၾကမၼာရဲ႔ အ႐ွင္သခင္လည္း
ျဖစ္ေပတယ္´´ဟု ကမၻာေက်ာ္စာေရးဆရာႀကီး႐ွိတ္စပီးယားက သူ၏အျမင္ကုိ
တင္ျပခဲ့ဖူးပါသည္။ မွန္၏။ မိမိတုိ႔သည္ မိမိတို႔ဘ၀၏ အ႐ွင္သခင္ျဖစ္၏။
မိမိတို႔ဘ၀ကုိ မိမိတို႔ကုိယ္တုိင္ ဖန္တီးေနၾကျခင္းျဖစ္၏။
မိမိတို႔ေလွ်ာက္လွမ္းရမည့္ ဘ၀လမ္းခရီးကုိ မိမိတို႔ကုိယ္တုိင္
ခုတ္ထြင္႐ွင္းလင္းေနၾကျခင္းျဖစ္၏။ မိမိတို႔ေလွ်ာက္လွမ္းရမည့္
သံသရာခရီးလမ္းသည္ အလြန္႐ွည္ေ၀းလွ၏။ ထုိ႐ွည္ေ၀းလွေသာ လမ္းခရီးသည္
ပန္းခင္းလမ္းကဲ့သုိ႔ ေျဖာင့္ျဖဴးေခ်ာေမြ႔ေနသည္မဟုတ္။ ``Life is not a bed
of rose. It is full of ups and down. ဘ၀ဆုိတာ ႏွင္းဆီေမြ႔ရာလိုမဟုတ္ဘူး၊
အဖုအထစ္ အတက္အက်ေတြနဲ႔ ျပည့္နက္ေနတယ္´´ဆုိသည့္စကားအတုိင္း ဘ၀လမ္းခရီးသည္
ၾကမ္းတမ္းလွ၏။ ခက္ထန္လွ၏။ ႐ႈပ္ေထြးလွ၏။

မည္သည့္ပုဂၢဳိလ္မဆုိ အေကာင္းႏွင့္အဆုိးတြင္ အေကာင္းကုိသာ ေယဘုယ်အားျဖင့္
ႏွစ္သက္ၾက၏။ ျမတ္ႏုိးၾက၏။ တြယ္တာတပ္မက္ၾက၏။ သုိ႔ေသာ္ မိမိတုိ႔ ျပဳမူ,
ေျပာဆုိ, ႀကံစည္ေနၾကသည္မွာ အဆုိးေတြသာမ်ား၏။ ဒါလည္း အျပစ္မဆုိသာေပ။
မိမိတုိ႔က်င္လည္ေနရေသာ ပတ္၀န္းက်င္သည္ ကာမဂုဏ္အာ႐ုံေတြက မ်ားလွ၏။
အေကာင္းျပဳဖုိ႔ထက္ အဆုိးျပဳဖုိ႔က ပုိ၍လြယ္ကူသလုိ႐ွိ၏။ မည္သို႔ပင္ဆိုေစ
အမည္း႐ွိလွ်င္ အျဖဴလည္း႐ွိမည္သာျဖစ္၏။ အေကာက္႐ွိလွ်င္
အေျဖာင့္လည္း႐ွိမည္သာျဖစ္၏။ ထုိ႔အတူ အဆုိး႐ွိလွ်င္
အေကာင္းလည္း႐ွိမည္သာျဖစ္ေပသည္။ ျမတ္စြာဘုရား႐ွင္သည္ အေလာင္းေတာ္ဘ၀တြင္
ေသျခင္းတရား၏ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္ေသာ ေသျခင္းကင္းရာနိဗာန္ကုိ
႐ွာေဖြခဲ့သည္မဟုတ္ပါေလာ။

မိမိတို႔ေလွ်ာက္လွမ္းေနရေသာ ဘ၀လမ္းခရီးသည္ ဆိုးလွ၏၊ ၾကမ္းလွ၏၊ ႐ႈပ္လွ၏၊
ထုိ ဆုိးလွ, ၾကမ္းလွ, ႐ႈပ္လွေသာ ဘ၀လမ္းခရီး႐ွိလွ်င္ ေကာင္းမြန္ေသာ,
ႏူးညံ့ေသာ, သာယာေျဖာင့္ျဖဴးေသာ ဘ၀လမ္းခရီးသည္လည္း ႐ွိမည္ဧကန္သာျဖစ္၏။
မိမိတို႔ေလွ်ာက္လွမ္းမည့္ ဘ၀ခရီးလမ္းကုိ မိမိတို႔ကုိယ္တုိင္
ေ႐ြးခ်ယ္ခြင့္႐ွိ၏။ ခုတ္ထြင္႐ွင္းလင္းႏုိင္ခြင့္႐ွိ၏။
ဖန္တီးႏုိင္ခြင့္႐ွိ၏။ မိမိတို႔ ဘယ္လမ္းခရီးကုိ
ေ႐ြးခ်ယ္ေလွ်ာက္လွမ္းၾကမည္နည္း။ မိမိတုိ႔သည္ ႐ွည္လ်ားလွေသာ
ဘ၀သံသရာခရီးလမ္းကုိ ေလွ်ာက္လွမ္းလာခဲ့ၾကသည္မွာ ၾကာၿပီျဖစ္၏။ ယခုလည္း
ေလွ်ာက္လွမ္းေနၾကဆဲျဖစ္၏။ နိဗာန္မရမီ ေနာင္ဘ၀အဆက္ဆက္တြင္လည္း
ေလွ်ာက္လွမ္းၾကရေပဦးမည္။

မိမိတို႔သည္ ဧကန္မုခ်ေသၾကရဦးမည္။
ေသလွ်င္(နိဗာန္သို႔မေရာက္ေသးမွ်ကာလပတ္လံုး) ငရဲ, တိရစၦာန္, ၿပိတၱာ,
လူ႔ဘုံ, နတ္ဘုံ-ဟူေသာ ဂတိဘံုဌာန(၅)မ်ဳိးတို႔တြင္ တစ္မ်ဳိးမ်ဳိးသုိ႔
လားေရာက္ၾကရေပဦးမည္။ ထုိဂတိဘံုဌာန(၅)မ်ဳိးတြင္လည္း လူ႔ဘုံ, နတ္ဘုံ-ဟူေသာ
သုဂတိဘ၀သို႔ေရာက္ဖုိ႔ထက္ ငရဲ, တိရစၦာန္, ၿပိတၱာ-ဟူေသာ
ဒုဂၢတိဘ၀သုိ႔ေရာက္ဖုိ႔က ၉၉%(ကုိးဆယ့္ကုိးရာခုိင္ႏႈန္း)ေလာက္ ေသခ်ာေန၏။
အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း။ မိမိတို႔သည္ ပုထုဇဥ္လူသားေတြသားေတြသာမ်ား၏။
ပုထုဇဥ္မွန္လွ်င္ အကုသုိလ္မေကာင္းမႈတို႔ကုိသာ ျပဳမူ, ေျပာဆုိ,
ႀကံစည္သည္ကမ်ား၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ လူ႔ဘံု, နတ္ဘံု-ဟူေသာ ပန္းခင္းလမ္း
အလင္းလမ္းကုိ ေလွ်ာက္လွမ္းရဖို႔ထက္ ငရဲ, တိရစၦာန္, ၿပိတၱာဘံု-ဟူေသာ
ဆူးခင္းလမ္း အေမွာင္လမ္းကုိ ေလွ်ာက္လွမ္းရဖုိ႔က ပုိ၍အားသာေပသည္။

မိမိတို႔သည္ ယခုလက္႐ွိအခ်ိန္၌ အလြန္ရခဲလွေသာ လူ႔ဘံု လူ႔ဘ၀ကုိ
ရ႐ွိေရာက္႐ွိေနၾကၿပီျဖစ္၏။ အလြန္ေတြ႔ႀကံဳခဲလွေသာ
ဘုရားသာသနာေတာ္ျမတ္ႏွင့္လည္း ေတြ႔ႀကံဳခြင့္ရေန၏။ လူ႔ဘံု လူ႔ဘ၀သည္ လမ္းဆံု
လမ္းခြႏွင့္တူ၏။ ထုိလမ္းဆံုလမ္းခြမွ အေ႐ွ့သုိ႔လည္းသြားႏုိင္၏။
အေနာက္သို႔လည္းေလွ်ာက္ႏုိင္၏။ အထက္သို႔လည္းတက္ႏုိင္၏။
ေအာက္သို႔လည္းဆင္းႏုိင္၏။ ဘ၀၏အဆံုးပန္းတုိင္ျဖစ္ေသာ နိဗာန္သို႔လည္း
ဤလူ႔ဘ၀လမ္းဆံုမွ ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္ေပသည္။ မိမိတို႔သည္ အတိတ္ဘ၀တုိ႔၌
ေကာင္းမႈအက်င့္တရားမ်ားကုိ ျပဳလုပ္က်င့္ႀကံခဲ့ၾက၍ ျမင့္ျမတ္လွေသာ
လူ႔ဘံုလူ႔ဘ၀ကုိ တက္လွမ္းႏိုင္ခဲ့ၾက၏။ ဤလူဘံုလူ႔ဘ၀မွ
ေအာက္သို႔ျပဳတ္က်မသြားေအာင္ မိမိကုိယ္မိမိ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေ႐ွာက္၍
ေကာင္းမႈအက်င့္တရားမ်ားကုိ ျပဳလုပ္ၾကရဦးမည္ျဖစ္၏။
``အျမင့္သို႔ေရာက္ေအာင္တက္သည့္အခါ၌ ေျခလွမ္းေပါင္းေထာင္ေသာင္းမက
တက္ခဲ့ရေသာ္လည္း အနိမ့္သို႔က်ရာမွာေတာ့ ေျခတစ္လွမ္းမွား႐ုံျဖင့္
ေအာက္သုိ႔ေရာက္သြားႏိုင္သည္´´ဟု ျပင္သစ္ဧကရာဇ္ နပုိလီယံဘုိနာပတ္က
သူ၏အျမင္ကုိ တင္ျပထားသည္။ မွန္၏။ ဤလူ႔ဘံုလူ႔ဘ၀မွ
အထက္သုိ႔တက္လွမ္းႏုိင္ဖုိ႔ထက္ ေအာက္သို႔ျပဳတ္က်ဖို႔က ပုိ၍လြယ္ကူေပသည္။
``မိမိသည္သာလွ်င္ မိမိ၏ကုိးကြယ္ရာ´´ဟူသကဲ့သုိ႔
မိမိတို႔ေလွ်ာက္လွမ္းၾကရမည့္ ဘ၀လမ္းခရီးကုိ မိမိတို႔ကုိယ္တုိင္
ေ႐ြးခ်ယ္ေလွ်ာက္လွမ္းၾကရမည္ျဖစ္၏။

အႏၶပုထုဇဥ္ႏွင့္ ကလ်ာဏပုထုဇဥ္ႏွစ္မ်ဳိးတုိ႔တြင္ အႏၶပုထုဇဥ္၏အျဖစ္သည္
စဥ္းစားေတြးေခၚဥာဏ္နည္းလွသျဖင့္ ထင္မိထင္ရာလုပ္မိတတ္ၾက၍ အမွားမ်ားစြာကုိ
က်ဴးလြန္တတ္ၾကပါသည္။ အမွားမ်ားစြာကုိက်ဴးလြန္သျဖင့္
မေကာင္းေသာအပါယ္ေလးဘံုသို႔ လားေရာက္ရတတ္ေပသည္။ ကလ်ာဏပုထုဇဥ္၏အျဖစ္သည္
စဥ္းစားေတြးေခၚေျမာ္ျမင္၍ ျပဳမူေဆာင္႐ြက္တတ္ၾကသျဖင့္ အမွားအယြင္းနည္းစြာ
ေကာင္းက်ဳိးတရားတုိ႔ကုိ ျပဳလုပ္တတ္ၾကေပသည္။
ေကာင္းက်ဳိးတရားတုိ႔ကုိျပဳလုပ္ၾကသျဖင့္ ေကာင္းေသာသုဂတိဘံုဘ၀တုိ႔သုိ႔
လားေရာက္ၾကရေပမည္။ ငရဲ, တိရစၦာန္, ၿပိတၱာ-ဟူေသာ ဒုဂၢတိဘံုသည္
အလြန္ဆင္းရဲပင္ပမ္းစြာ ဒုကၡမ်ဳိးစံုကုိခံစားၾကရသျဖင့္
ေၾကာက္စရာအလြန္ေကာင္းလွပါ၏။ လူ႔ဘံု, နတ္ဘံု-ဟူေသာ သုဂတိဘံုသည္ ငရဲ,
တိရစၦာန္, ၿပိတၱာ-ဟူေသာ အပါယ္ဒုဂၢတိဘံုမ်ားႏွင့္ႏႈိင္းယွဥ္လွ်င္
အလြန္ခ်မ္းသာသည္ဟုဆုိရေပမည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မိမိတို႔ကိုယ္တုိင္
ကလ်ာဏပုထုဇဥ္ျဖစ္ေအာင္ႀကိဳးစား၍ မိမိအက်ဳိးစီးပြား၊
သူတပါးအက်ဳိးစီးပြားတုိ႔ကုိ ေကာင္းသထက္ေကာင္းေအာင္ ေဆာင္႐ြက္ၾကရေပမည္။
သို႔မွသာလွ်င္ သုဂတိဘ၀ခ်မ္းသာကုိရ႐ွိၾက၍ အဆံုးစြန္ေသာဘ၀၌
နိဗာန္မဂ္ဖုိလ္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳႏုိင္ၾကမည္ျဖစ္ေပသည္။

ဤေဆာင္းပါးကုိေလ့လာဖတ္႐ႈမိၾကေသာ ပုဂၢိဳလ္အေပါင္းတုိ႔သည္
မိမိတို႔ေလွ်ာက္လွမ္းၾကရမည့္ ဘ၀သံသရာခရီးလမ္းကုိ မိမိတို႔ကုိယ္တုိင္
အေကာင္းဆံုးေ႐ြးခ်ယ္ႏိုင္ၾက၍ ဒုဂၢတိဘ၀မ်ားသို႔မလားေရာက္ရဘဲ
သုဂတိဘ၀တုိ႔၌သာ က်င္လည္ရၿပီးလွ်င္ ဘ၀၏အဆံုးပန္းတုိင္ျဖစ္ေသာ မအုိရာ,
မနာရာ, မေသရာျဖစ္သည့္ နိဗာန္ေ႐ႊျပည္ျမတ္သုိ႔
အျမန္ဆံုးေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္ၾကပါေစဟု ဆုေတာင္းမႈျပဳလ်က္ ဤေဆာင္းပါးကုိ
နိဂံုးခ်ဳပ္၍ အဆံုးသတ္လုိက္ရပါသည္။

save the Burmese children