ပညာရွိတို႔သည္ ကိုယ့္ဂုဏ္ကို ကိုယ္တိုင္ေဖၚထုတ္ေျပာဆိုျခင္း မရွိေပ။ သူတပါးတို႔က ေျပာမွသာ ပညာရွိတို႔၏ ဂုဏ္ကို သိႏိုင္၏။ မႁကြား၀ါတတ္ျခင္း၊ ကိုယ္ရည္ေသြးမႈ မရွိျခင္းသည္ ပညာရွိတို႔၏ ပင္ကိုယ္ သေဘာထားတစ္ရပ္ ျဖစ္သည္။ (မ၊ ႒၊ ၄၊ ၅၆)။
ပညာရွိတို႔သည္ ေရျပည့္အိုးႏွင့္ တူ၏။ ေရျပည့္အိုးသည္ အသံမျမည္ ေဘာင္ဘင္ မခတ္သကဲ့သို႔ ပညာရွိတို႔သည္ အခါအခြင့္ သင့္မွသာ စကားေကို ေျပာတတ္သည္။ အခါအခြင့္ မသင့္က အသံမျမည္ပဲ ၿငိမ္သက္စြာေနတတ္၏။ (သုတၱ၊ ၃၉၀)။
Wednesday, June 2, 2010
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment